Tyfus koci, czyli panleukopenia kotów jest niebezpieczną chorobą zakaźną. Zarazić się nią mogą koty w każdym wieku, ale najczęściej atakuje kocięta i młode osobniki, co często kończy się ich śmiercią.

Drogi zakażenia tyfusem kocim

Panleukopenia jest chorobą wirusową. Koty mogą zarazić się nim zarówno poprzez drogi pokarmowe, jak i oddechowe, przy bezpośrednim kontakcie z chorym osobnikiem lub przez kontakt z jego odchodami, albo drogą pośrednią, poprzez przedmioty. Niestety wirus kociego tyfusu jest bardzo odporny i poza organizmem zwierzęcia może przeżyć nawet rok, zachowując zdolność wywoływania choroby.

Objawy tyfusu kociego

Wirus panleukopenii atakuje między innymi komórki nabłonka jelitowego, komórki szpiku kostnego i węzły chłonne. Powoduje to zaburzenia we wchłanianiu pokarmu, zaburzenia produkcji krwinek oraz spadek odporności na skutek zmniejszenia liczby leukocytów, co często prowadzi do wtórnych zakażeń bakteryjnych.

Głównymi objawami tyfusu kociego są apatia, gorączka, brak apetytu, wymioty i silna biegunka. Chore zwierzę jest bardzo osowiałe, ma trudności w poruszaniu i zmierzwioną sierść. Jego organizm ulega silnemu odwodnieniu.

Szczepienia przeciw tyfusowi kociemu

Leczenie tyfusu kociego nie jest łatwe. Bardzo ważna jest więc profilaktyka w postaci szczepień. Pierwszą szczepionkę zaleca się podać kociętom w 8-12 tygodniu życia. Po 3-4 tygodniach wykonuje się szczepienie przypominające. Dorosłe koty wychodzące szczepi się zwykle co roku, osobniki przebywające wyłącznie w domu co 2-3 lata.

Tekst: Jacek P. Narożniak
Zdjęcie: Fotolia.com