Biegunka jest jednym z najczęstszych problemów zdrowotnych u psów. To niemal nieodłączny element psiego dzieciństwa, gdy szczenięta przyzwyczajają się do nowych pokarmów. Zwykle nie stanowi poważnego zagrożenia. Nie ma więc powodów do paniki, ale też nie należy jej lekceważyć, ponieważ może oznaczać groźna chorobę.

Wszystko zależy od czasu trwania biegunki i towarzyszących jej innych objawów. Wyróżniamy dwa jej rodzaje. Gdy pojawia się nagle i trwa krótko, maksymalnie do dwóch tygodni, mówimy o ostrej postaci biegunki. Wymaga ona leczenia objawowego, ale bywa, że ustępuje samoistnie.

Gdy biegunka utrzymuje się dłużej niż dwa tygodnie mamy do czynienia z jej postacią przewlekłą. Tej już na pewno nie można bagatelizować, ponieważ niemal na pewno jest ona skutkiem poważniejszych problemów zdrowotnych. Zwłaszcza, gdy towarzyszą jej takie objawy, jak krew w kale, bóle, utrata wagi, podwyższona temperatura, wodobrzusze itd.

Jakie mogą być przyczyny biegunki u psa?

Ostra postać biegunki oznacza zwykle problemy z trawieniem, spowodowane na przykład nieświeżą karmą lub nagłą zmianą pożywienia. W tym przypadku kał jest luźny, ale nie wodnisty i nie zawiera krwi. Często towarzyszą jej wymioty. Ogólnie jednak pies czuje się dobrze, nie jest osowiały ani obolały. Innymi przyczynami ostrej biegunki mogą być: zwykłe obżarstwo, stres, podanie szczepionek, preparatów odrobaczających lub innych leków.

Przyczynami przewlekłej postaci biegunki, jak to już zostało wcześniej powiedziane, mogą być poważniejsze problemy zdrowotne. Towarzyszyć może ona alergii pokarmowej, zapaleniom trzustki, nowotworom układu pokarmowego, infekcjom bakteryjnym, chorobom wirusowym, inwazjom glist i tasiemców czy chorobom metabolicznym. W takich sytuacjach biegunka jest tylko jednym z wielu symptomów.

Jak radzić sobie z biegunką u psa?

Przede wszystkim powinniśmy zadbać o to, by pies dużo pił, ponieważ przy biegunce następuje utrata wody z organizmu. Odwodnienie jest bardzo niebezpieczne, a u szczeniąt, zwierząt starszych lub osłabionych może nawet skończyć się śmiercią.

Doraźnie możemy podać pupilowi węgiel i smectę i wprowadzić jednodniową głodówkę. Po ustąpieniu objawów warto podać lekkostrawny pokarm, na przykład gotowanego kurczaka z ryżem. Pamiętajmy, by nie podawać psu krowiego mleka!

Jeśli biegunce towarzyszą inne niepojące objawy lub utrzymuje się ona dłużej niż 2-3 dni koniecznie zabierzmy zwierzaka do gabinetu weterynaryjnego. W przypadku małych szczeniąt czy psów w podeszłym wieku lepiej nie zwlekać zbyt długo z wizytą u lekarza weterynarii. Są one bowiem znacznie delikatniejsze.

Tekst: Jacek P. Narożniak
Zdjęcie: Fotolia.com