Koty domowe należą do dużej rodziny kotowatych, zaliczanej do rzędu drapieżnych. Spośród innych drapieżników kotowate wyróżniają się doskonałymi zmysłami, ostrymi i chowanymi pazurami, zwinnością, oraz niezwykłą elegancją w ruchach i pięknym futrem. Najbliższymi krewniakami kotowatych są wiwery, niewielkie podobne do łasicowatych drapieżniki, oraz... hieny!

Kot domowy składa się z samych sprzeczności. Żadne inne zwierzę udomowione przez człowieka nie żyje z nim w tak poufałych stosunkach, ciesząc sie równocześnie tak wielką swobodą. Nawet pies, ten najbliższy przyjaciel człowieka rzadko może samodzielnie wybrać się tam, gdzie chce - o nie, pies jest wyprowadzany na spacer! Kot natomiast jest niezależny i chodzi własnymi drogami.

Desmond Morris, Dlaczego kot mruczy, 1996.

Po raz pierwszy kota domowego opisał Karol Linneusz, szwedzki przyrodnik urodzony w 1707 roku. Nadał mu wówczas łacińską nazwę Felis catus. Nazwy tej zwyczajowo używa się do dziś, choć nie jest zbyt poprawna. Powinna brzmieć: Felis sylwestris catus lub Felis sylwestris domesticus.

Naukowcy odkryli bowiem, że kot domowy pochodzi od kota nubijskiego (Felis sylwestris lybica), aczkolwiek kotem nubijskim już dawno przestał być, i jest blisko spokrewniony z europejskim żbikiem (Felis sylwestris sylswestris).

Obecnie uważa się, że żbik, kot nubijski i kot domowy są trzema podgatunkami tego samego gatunku Felis sylwestris. Oprócz dużego zewnętrznego podobieństwa, wszystkie trzy gatunki bardzo łatwo się ze sobą krzyżują i dają płodne potomstwo, co świadczy o ich bliskim pokrewieństwie.

Systematyka kotów domowych

Królestwo: zwierzęta
Typ: strunowce
Podtyp: kręgowce
Gromada: ssaki
Podgromada: ssaki żyworodne
Szczep: łożyskowce
Rząd: drapieżne
Rodzina: kotowate
Rodzaj: Felis
Gatunek: Felis catus

Tekst: Jacek P. Narożniak
Zdjęcie: Fotolia.com