Białaczka kotów jest chorobą zakaźną, która w wielu przypadkach kończy się śmiercią zwierzęcia. Zapadają na nią wyłącznie przedstawiciele rodziny kotowatych. Inne zwierzęta i ludzie na nią nie chorują.

Przyczyny białaczki u kotów

Białaczkę kotów wywołuje wirus FeLV (ang. Feline Leukemia Virus). Jest on bardzo wrażliwy na czynniki środowiskowe, zwłaszcza na wysokie i niskie temperatury oraz na promieniowanie słoneczne. Niszczą go również wszystkie powszechnie stosowane środki czystości. Z tego powodu nasz pupil może się zarazić tylko poprzez bezpośredni kontakt z kotem, który jest chory lub jest nosicielem tej choroby. Najbardziej podatne na zakażenie są kocięta i koty młode.

Do zakażenia dochodzi poprzez kontakt z płynami ustrojowymi chorego zwierzaka – krwią, moczem, śliną, mlekiem lub łzami. Wirus znajduje się również w kale. Najczęstszą jednak drogą zarażenia w przypadku  dorosłych osobników jest ślina (pogryzienie lub wzajemna pielęgnacja). Kocięta mogą się od matki zarazić jeszcze w okresie płodowym lub po urodzeniu, podczas ssania jej mleka. Poza organizmem żywiciela wirus białaczki bardzo szybko traci swą "zjadliwość" ( już po kilku minutach).

Wirus białaczki może w stanie uśpienia przetrwać w organizmie kota przez wiele miesięcy lub nawet lat i uaktywnić się dopiero po tak długim czasie.

Objawy i przebieg białaczki u kotów

Zakażenie białaczką może przebiegać w różny sposób. U części zwierząt system odpornościowy całkowicie zniszczy wirusy - będą więc zdrowe i co najważniejsze nie będą zarażać innych przedstawicieli swojego gatunku. W niektórych przypadkach wirus w stanie uśpienia pozostanie w organizmie kota do końca jego życia. W innych zaś prędzej czy później zwierzę zachoruje i umrze.

Objawy białaczki mają zwykle charakter przewlekły. U cierpiących na tę chorobę kotów możemy obserwować niedokrwistość, utratę apetytu i chudnięcie, odwodnienie, apatię, powiększenie węzłów chłonnych i podwyższoną temperaturę. Ich system immunologiczny słabnie, przez co stają się podatne na różne infekcje, np. na zapalenie dróg oddechowych, uszu, dziąseł czy przewodu pokarmowego. Może dojść także do rozwoju nowotworów, głównie mięsaków limfatycznych.

Ponieważ wirus białaczki może przez długi czas pozostawać w stanie uśpienia, w diagnostyce tej choroby bardzo ważną rolę odgrywają testy.

Leczenie i profilaktyka białaczki u kotów

Białaczka jest chorobą nieuleczalną. Stosując odpowiednią terapię możemy jedynie przedłużać życie zwierzaka i łagodzić objawy. Bardzo ważne jest stworzenie jak najlepszych warunków życia i ochrona przed stresem. Choremu kotu podaje się przede wszystkim antybiotyki i leki zwalczające wtórne infekcje.

W walce z białaczką najważniejsza jest zatem profilaktyka. Istnieją szczepionki przeciwko tej chorobie. Kocięta szczepimy dwukrotnie: pierwszy raz w wieku 8-12 tygodni, drugi po 3-4 tygodniach od pierwszego. Dorosłe osobniki raz do roku.

Należy w tym miejscu podkreślić, że podawanie szczepionek wskazane jest w przypadku zwierząt z grupy ryzyka, czyli kotów wychodzących lub w inny sposób narażonych na kontakty z obcymi przedstawicielami swojego gatunku. Tylko one bowiem mogą się zarazić białaczką.

Istotną rolę w zapobieganiu rozprzestrzenianiu się choroby są wspomniane wyżej testy, ponieważ pozwalają wykryć jej nosicieli i ograniczyć ich kontakty ze zdrowymi kotami.

Tekst: Jacek P. Narożniak
Zdjęcie: Fotolia.com