![\"banerek-promocyjny-kakadu1\"](\"https:\/\/kakadu.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/banerek-promocyjny-kakadu1.jpg\")
<\/a><\/p>\nMianem dysplazji stawu biodrowego okre\u015blamy niedorozw\u00f3j i zniekszta\u0142cenie panewki stawowej w miednicy, g\u0142owy ko\u015bci udowej oraz wi\u0119zad\u0142a w ko\u0144czynie tylnej. Skutkiem jest wypadanie ko\u015bci udowej ze stawu. Zwierz\u0119 kuleje i cz\u0119sto odczuwa b\u00f3l. Na dysplazj\u0119 mog\u0105 cierpie\u0107 wszystkie psy, ze zrozumia\u0142ych jednak wzgl\u0119d\u00f3w jest ona najwi\u0119kszym problemem w przypadku zwierz\u0105t du\u017cych i ci\u0119\u017ckich, jak owczarek niemiecki, dog niemiecki czy rottweiler. Dysplazja ujawnia si\u0119 u ps\u00f3w bardzo m\u0142odych \u2013 zwykle u szczeni\u0105t w wieku od 4 do 12 miesi\u0119cy.<\/p>\n
O tym, \u017ce pies cierpi na dysplazj\u0119 stawu biodrowego \u015bwiadcz\u0105 problemy z poruszaniem si\u0119 oraz unikanie wysi\u0142ku fizycznego, nawet zabawy. Zwierz\u0119 ma sztywny ch\u00f3d lub kuleje na tylne nogi, ma trudno\u015bci ze wstawaniem i k\u0142adzeniem si\u0119, czy chodzeniem po schodach. Nawet wej\u015bcie na ulubiony fotel jest niemal niemo\u017cliwe. dlatego diagnoz\u0119 mo\u017ce postawi\u0107 tylko lekarz weterynarii na podstawie bada\u0144 i zdj\u0119\u0107 rentgenowskich.<\/p>\n
Dysplazja stawu biodrowego jest chorob\u0105 genetyczn\u0105, czyli dziedziczn\u0105, dlatego niekt\u00f3re rasy maj\u0105 do niech wyra\u017ane predyspozycje. Geny odpowiedzialne za t\u0119 przypad\u0142o\u015b\u0107 przekazywane s\u0105 potomstwu przez rodzic\u00f3w. Rozwojowi choroby sprzyja kilka czynnik\u00f3w.<\/p>\n
Przede wszystkim niew\u0142a\u015bciwe \u017cywienie szczeni\u0105t, zw\u0142aszcza nale\u017c\u0105cych do ras du\u017cych. Ich dieta powinna by\u0107 tak skomponowana, by nie powodowa\u0107 zbyt szybkiego przyrostu masy, im wi\u0119ksze bowiem obci\u0105\u017cenie staw\u00f3w w pierwszym okresie rozwoju, tym wi\u0119ksze ryzyko choroby. Drugim czynnikiem jest nadmierny wysi\u0142ek fizyczny w okresie intensywnego wzrostu szczeni\u0119cia.<\/p>\n
Po zdiagnozowaniu dysplazji weterynarz mo\u017ce zaleci\u0107 jedn\u0105 z dw\u00f3ch metod jej leczenia: nieoperacyjn\u0105 lub operacyjn\u0105. W przypadku ps\u00f3w, u kt\u00f3rych dysplazj\u0119 wykryto wcze\u015bnie, leczenie polega na ograniczaniu ruchu, utrzymywaniu odpowiedniej masy cia\u0142a oraz podawaniu preparat\u00f3w chroni\u0105cych i chrz\u0105stki stawowe. U ps\u00f3w z wyra\u017anymi b\u00f3lami podaje si\u0119 dodatkowo \u015brodki przeciwb\u00f3lowe.<\/p>\n
Leczenie operacyjne stosuje si\u0119 zwykle w najbardziej zaawansowanych stadiach dysplazji. Istnieje kilka technik leczenia operacyjnego, a o tym, kt\u00f3r\u0105 z nich zastosowa\u0107 decyduje weterynarz po dok\u0142adnym rozpatrzeniu konkretnego przypadku.<\/p>\n
Najprostszym rozwi\u0105zaniem jest amputacja g\u0142\u00f3wki ko\u015bci udowe, a sprawdza si\u0119 to najlepiej u ps\u00f3w stosunkowo lekkich. Inn\u0105 metod\u0105, stosowan\u0105 u zwierz\u0105t w trakcie rozwoju jest korekta ustawienia panewki wzgl\u0119dem g\u0142owy ko\u015bci udowej. Istnieje r\u00f3wnie\u017c mo\u017cliwo\u015b\u0107 wymiany chorego stawu na sztuczny, co niestety jest bardzo kosztowne.<\/p>\n
Dysplazja jest schorzeniem genetycznym, dlatego jedynym sposobem jej zapobiegania jest eliminowanie z hodowli zwierz\u0105t ni\u0105 obci\u0105\u017conych. Zdarza si\u0119 jednak, \u017ce psy nie wykazuj\u0105 oznak dysplazji, ale s\u0105 jej nosicielami. Konieczne s\u0105 wi\u0119c badania profilaktyczne, zanim pies zostanie dopuszczony do rozrodu. Dotyczy to zw\u0142aszcza raz szczeg\u00f3lnie zagro\u017conych dysplazj\u0105.<\/p>\n
Tekst: Jacek P. Naro\u017cniak
\nZdj\u0119cie: Fotolia.com<\/p>\n