Kontakt ze zwierz\u0119tami mo\u017ce mie\u0107 niezwykle dobroczynny wp\u0142yw na zdrowie i samopoczucie psychiczne. Zdarza si\u0119 jednak, \u017ce interakcje z domowymi milusi\u0144skimi s\u0105 niebezpieczne. Od ps\u00f3w, kot\u00f3w, papug czy gryzoni mo\u017cemy zarazi\u0107 si\u0119 r\u00f3\u017cnymi chorobami. Jakie choroby odzwierz\u0119ce stanowi\u0105 powa\u017cne zagro\u017cenie dla naszego zdrowia? Jakich zasad przestrzega\u0107, by cieszy\u0107 si\u0119 z towarzystwa zwierz\u0105t bez ryzyka zara\u017cenia?<\/p>\n
Choroby odzwierz\u0119ce (inaczej zoonozy) to grupa chor\u00f3b, w kt\u00f3rych przenoszeniu uczestnicz\u0105 zwierz\u0119ta. Zoonozy przenosz\u0105 si\u0119 ze zwierz\u0105t na ludzi na r\u00f3\u017cne sposoby: zar\u00f3wno na drodze kontakt\u00f3w bezpo\u015brednich, jak i po\u015brednich (np. drog\u0105 pokarmow\u0105 lub powietrzn\u0105).<\/p>\n
Do zara\u017cenia chorobami odzwierz\u0119cymi mo\u017ce doj\u015b\u0107 np. na skutek zadrapania, uk\u0105szenia lub ugryzienia przez chore zwierz\u0119. Niebezpiecze\u0144stwo stwarza te\u017c kontakt z wydzielinami (np. \u015blin\u0105) i odchodami zwierzak\u00f3w. Czasami, w przypadku zoonoz przenoszonych drog\u0105 powietrzn\u0105, gro\u017ane bywa ju\u017c samo przebywanie w otoczeniu zainfekowanych zwierz\u0105t.<\/p>\n
Choroby odzwierz\u0119ce r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 etiologi\u0105 \u2013 mog\u0105 wywo\u0142a\u0107 je wirusy, bakterie czy paso\u017cyty. Wbrew pozorom zoonozy nie s\u0105 powodowane g\u0142\u00f3wnie przez zwierz\u0119ta towarzysz\u0105ce. Za ich roznoszenie w znacznym stopniu odpowiadaj\u0105 zwierz\u0119ta dzikie i bezdomne. Na zoonozy szczeg\u00f3lnie nara\u017cone s\u0105 osoby z os\u0142abion\u0105 odporno\u015bci\u0105, dzieci, seniorzy, personel weterynaryjny i inne osoby pracuj\u0105ce ze zwierz\u0119tami.<\/p>\n
Jakie zoonozy wyst\u0119puj\u0105 najcz\u0119\u015bciej lub stwarzaj\u0105 najwi\u0119ksze zagro\u017cenie dla ludzkiego zdrowia? Oto nasze zestawienie.<\/p>\n
W\u015bcieklizna<\/strong><\/p>\n W\u015bcieklizna, uwa\u017cana za najgro\u017aniejsz\u0105 zoonoz\u0119 na \u015bwiecie, jeszcze nie tak dawno uznawana by\u0142a za relikt przesz\u0142o\u015bci. Tymczasem choroba ta w ostatnich latach ponownie atakuje. W\u015bcieklizn\u0119 wywo\u0142uje wirus z rodziny Rhabdoviridae<\/em>, kt\u00f3ry przenosi si\u0119 na ludzi poprzez \u015blin\u0119 zainfekowanych zwierz\u0105t. Do zara\u017cenia w\u015bcieklizn\u0105 najcz\u0119\u015bciej dochodzi w wyniku ugryzienia przez chore zwierz\u0119.<\/p>\n Cho\u0107 w\u015bcieklizna powszechnie kojarzona jest z psami, \u017ar\u00f3d\u0142em infekcji mog\u0105 by\u0107 r\u00f3wnie\u017c koty oraz dzikie zwierz\u0119ta (np. nietoperze). W\u015bcieklizna u zwierz\u0105t wyst\u0119puje w dw\u00f3ch postaciach: sza\u0142owej (z dominuj\u0105cymi objawami agresji) lub cichej\/pora\u017cennej (z objawami apatii).<\/p>\n Do charakterystycznych objaw\u00f3w w\u015bcieklizny nale\u017c\u0105: wodowstr\u0119t, obfite \u015blinienie si\u0119, \u015bwiat\u0142owstr\u0119t, niekontrolowane skurcze mi\u0119\u015bni. Choroba prawie zawsze prowadzi do \u015bmierci. Chore zwierz\u0119ta s\u0105 usypiane, a ludziom, u kt\u00f3rych jeszcze nie wyst\u0105pi\u0142y objawy, podaje si\u0119 surowic\u0119. Skuteczn\u0105 ochron\u0119 przed w\u015bcieklizn\u0105 zapewniaj\u0105 szczepienia, kt\u00f3rym obowi\u0105zkowo powinny by\u0107 poddawane psy (a w niekt\u00f3rych regionach kraju r\u00f3wnie\u017c koty).<\/p>\n