Koszatniczka

Koszatniczka

Koszatniczki są bardzo miłymi i mało kłopotliwymi zwierzętami. Ze wszystkich trzymanych w domach gryzoni wyróżniają się bardzo ciekawą cechą. W chwili zagrożenia potrafią odrzucić końcówkę ogona, dlatego pod żadnym pozorem nie wolno łapać koszatniczek za ogon. Niestety nie odrasta!

Środowisko naturalne koszatniczki

Koszatniczki pochodzą z Ameryki Południowej. Zamieszkują górzyste obszary Chile. Żyja wśód skał i zarośli, na suchych i ubogich w roślinnośc terenach.
Wygląd koszatniczki

Są smukłymi i zwinnymi zwierzętami. Mają krótkie pyszczki i szczeciniaste ogony z charakterystycznymi pędzelkami na końcach. W naturze ich futerko ma brązowa barwę, ale w niewoli wyhodowano również odmiany czarne, białe, kremowe i niebieskie.

Uszy koszatniczek są nieowłosione i czułe. Zwierzą te mają również doskonały wzrok. Ich okrągłe guzikowane oczy pozwalają widzieć nawet ultrafiolet. Co ciekawe, stwierdzono, iż mocz tych gryzoni odbija promieniowanie UV. Zwierzęta więc nie tylko wyczuwają mocz swoich pobratymców, ale bardzo wyraźnie go widzą!
Długość życia koszatniczek

W niewoli żyją od pięciu do ośmiu lat. Oczywiście w naturze znacznie krócej.

Zachowanie i wymagania koszatniczek

Koszatniczki oswajają się bardzo łatwo, ale zanim to nastąpi lepiej obcując z nimi zachować ostrożność, ponieważ zwierzątka te potrafią bardzo boleśnie ugryźć. Są jednak bardzo towarzyskie i okres aklimatyzacji i przyzwyczajania się do nowego opiekuna zwykle nie trwa długo.

Gryzonie te są bardzo towarzyskie. W naturze żyją w dużych stadach, wskazane jest zatem, by także w niewoli trzymać je w grupach. Jeśli trzymamy tylko jedną sztukę, powinniśmy poświęcać jej sporo czasu.

Osobniki z jednego stada są bardzo ze sobą zaprzyjaźnione. Oczywiście wewnątrz grupy dochodzi do różnego rodzaju konfliktów, ale kończą się one na wzajemnych przepychankach i „boksowaniu się” przednimi łapkami. Nawet samce odnoszą się zwykle do siebie bardzo życzliwie.

Koszatniczki wydają wiele różnorodnych dźwięków, przy pomocy których porozumiewają się z innymi członkami stada. Używają w tym celu również sygnałów wzrokowych i zapachowych. Znaczą swoje rewiry moczem, jednak jego zapach jest słabo wyczuwalny dla ludzkiego nosa.

Ze względu na ich dużą ruchliwość, zwierzątka te wymagają dużej przestrzeni do biegania. Codzienne spacery po mieszkaniu są zatem bardzo wskazane. Przede wszystkim jednak trzeba im zapewnić dużą klatkę dla koszatniczek. Najlepiej wysoką i wyposażoną w półki, drabinki i konary do wspinania.

Podstawowym wyposażeniem klatki będzie również domek dla gryzoni, miseczki na jedzenie i poidło na wodę. Na dno klatki sypiemy odpowiednią ściółkę dla gryzoni i królików.

Niezbędnym wyposażeniem jest odpowiedniej wielkości kołowrotek, ale tak skonstruowany, by koszatniczka nie zaczepiała o niego ogonem, ponieważ w takiej sytuacji, odrzuci ona czubek ogona, który już nie odrośnie.

Właściwie to koszatniczki odrzucają nie tyle ogon, ile skórę i warstwę mięśni z ogona. Odsłonięty fragment szkieletu usycha i odpada. W naturze zdolność ta, zwana autotomią, może uratować gryzoniowi życie, w przypadkach, gdy drapieżniki złapał go za ogon, w niewoli jest jednak niepożądana, ponieważ pozbawiona połowy ogona koszatniczka, znacznie traci na urodzie.

Pożywienie koszatniczek

Hodując koszatniczki, szczególną uwagę musimy zwrócić na ich pożywienie.

Niestety, gryzonie te mają skłonność do cukrzycy, zatem ich dieta musi być bardzo uboga w węglowodany. Jej podstawę stanowi siano, zioła, kora, niektóre warzywa i owoce oraz dostępne na rynku gotowe pokarmy dla koszatniczek.

Rozmnażanie koszatniczek

Rozpoznanie płci jest trudne dla niedoświadczonych hodowców, ponieważ wygląd męskich i żeńskich narządów rozrodczych jest podobny. Trzeba więc nabrać trochę wprawy.

W środowisku naturalnym rozmnażają się raz do roku, ale w niewoli mogą mieć więcej miotów. Ciąża trwa około osiemdziesięciu, dziewięćdziesięciu dni. Samica rodzi od jednego do nawet kilkunastu młodych.

Małe koszatniczki przychodzą na świat pokryte delikatnym futerkiem i mają częściowo otwarte oczy. Są naprawdę uroczymi istotami. Nieporadne, z dużymi okrągłymi łebkami. Jak wszystkie gryzonie rosną jednak szybko i już w wieku siedmiu, ośmiu tygodni osiągają dojrzałość płciową.

Zaprzyjaźnione ze sobą samice bardzo często wspólnie wychowują potomstwo, pomagając sobie wzajemnie. Samce nie robią swoim dzieciom krzywdy, nie ma więc potrzeby oddzielać ich od rodzących i karmiących samic.

Systematyka koszatniczek

Tak jak szczury, myszy i chomiki, koszatniczki są gryzoniami. Nie są jednak blisko spokrewnione ani ze szczurami, ani z myszami, ani z chomikami.

Chociaż z wyglądu przypominają wiewiórki, także z nimi łączy je bardzo dalekie pokrewieństwo.Spośród powszechnie hodowanych w domach gryzoni, najbliższymi krewniakami koszatniczek są świnki morskie.

Typ: strunowce
Podtyp: kręgowce
Gromada: ssaki
Podgromada: ssaki żyworodne
Szczep: łożyskowce
Rząd: gryzonie
Rodzina: koszatniczkowate
Rodzaj: Octodon
Gatunek: Octogon degus (koszatniczka)

Tekst: Jacek P. Narożniak
Zdjęcie: Fotolia

Powiązane artykuły

Dodaj komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Sklepy stacjonarne
Sieć zoologiczna Kakadu liczy już 41 sklepów w całej Polsce! Znajdź sklep »
Sklep internetowy
Rób zakupy szybko i wygodnie, z dostawą do domu! Przejdź do e-sklepu»
System agencyjny Kakadu

Otwórz sklep zoologiczny z siecią Kakadu
Dołącz do nas »

Kontakt z biurem

tel. 22 762 97 07, 22 427 38 75
fax. 22 762 97 17
kakadu@kakadu.pl

Kontakt ze sklepem internetowym

pn-pt 9:00-17:00
tel. 800 080 550 lub 22 256 99 50.
kontakt@e-sklep.kakadu.pl

Kontakt ze sklepem stacjonarnym
Zapytaj eksperta
Jeśli masz pytanie z zakresu tematyki zoologicznej, możesz je zadać naszemu ekspertowi. Zapytaj eksperta Kakadu »
Baza wiedzy
Portal kakadu.pl to baza kilkuset artykułów dotyczących tematyki zwierząt.
Gazetka promocyjna

Copyrıght 2013 FUEL THEMES. All RIGHTS RESERVED.